Tylko zalogowani mogą dodawać posty w shoutboksie.
Brak postów.
Ankieta
Change language
All language
Współpraca
Demostenes.boo.pl
Witamy
Terapia dzieci
Wielu rodziców i logopedów zadaje sobie pytanie. W jakim wieku u dzieci można podjąć terapię jąkania? Czy jeśli wykażemy się zbyt dużą nadgorliwością, zamiast pomóc nie zrobimy dziecku krzywdy. To, że się dzieci jąkają się nie jest jeszcze przecież niczym tak poważnym. To jąkanie może samo przejść, dzieci po prostu z tego wyrosną. Dlatego nie ma sensu ryzykować, w przypadku źle dobranej terapii, można pogłębić jąkanie. Lepiej poczekać, jąkanie samo przejdzie.
Z takim podejściem, że nie trzeba nic robić nie zgadza się logopeda amerykański Carl Dell. Na jego książkę „Terapia jąkania u dzieci w młodszym wieku szkolnym” trafiłem kilka dni temu. Logopedzi boją się leczyć dzieci, przede wszystkim z tego względu, aby nie pogłębić ich jąkania. Jeden z częstych argumentów jest taki, że terapia będzie wiązała się z uświadomieniem dziecka, że ich mówienie faktycznie jest problemem. Czy jednak, jak pisze Carll dzieci na pewno są nieświadome, że się jąkają? Niekoniecznie, większość z nich doskonale wie, że ma problemy z wypowiadaniem określonych słów. W porównaniu z dorosłymi, jąkanie się u dzieci nie jest jednak tak uciążliwe. Dziecko nawet jeśli się jąka, to w kontaktach z bliskimi może liczyć na wsparcie. Co będzie jednak kiedy pójdzie do szkoły i spotka tam nie zawsze przychylnie nastawionych rówieśników? Jąkanie może się nasilić, problemy z mową mogą pociągnąć ze sobą problemy związane z odnalezieniem się w tak dużej grupie ludzi.
Carl proponuje aby logopedzi jak najwcześniej podejmowali terapię u dzieci jąkających się. Czasami może się okazać, że ta terapia nie jest potrzebna, dziecko samo wyrośnie z jąkania. Na pewno jednak nie zaszkodzi. Carl dla bezpieczeństwa sugeruje, aby przypominała ona zabawę. W trakcie pracy z dzieckiem nie trzeba używać słowa „jąkanie się”. Dla dziecka nic ono nie znaczy. W zamian zacięcia można opisywać bardziej obrazowo: „o zobacz podskoczyłeś na tym słowie, tak samo podskoczyła ta piłeczka, zdarza ci się tak podskakiwać na słowach w innych sytuacjach?”
Carl Dell w swojej pracy terapeutycznej z dziećmi bazuje na metodzie Rippera. Dziecko uczy się kontrolować to jak się jąka. W niektórych przypadkach według jego relacji ta metoda przynosi zaskakująco szybkie rezultaty. Jedno z dzieci po kilku spotkaniach zaczęło mówić płynnie. Zastąpiło system mówienia oparty na powtarzaniu wielu sylab prostszym, płynnym mówieniem .
Niestety metody stosowane w gabinecie logopedy nie zawsze są dostosowane do dzieci i nie zawsze mają cokolwiek wspólnego z leczeniem jąkania. Carll Dell opisuje praktykę logopedyczną w szkołach w Stanach Zjednoczonych. W Polsce wiele razy spotykałem się z przerażającymi relacjami o tym, jak logopeda sadza małe dziecko przed lustrem i każe mu powtarzać trudne czytanki. Dziecko patrzy jak się jąka, na to jak spiętą ma twarz i wtedy faktycznie, leczenie zamiast pomóc, może przynieść wręcz odwrotny rezultat – utrwalić nawyk jąkania i strach przed mówieniem. Dlatego warto jest posyłając dziecko do logopedy wybadać jaki to specjalista, czy zajmował się już dziećmi z jąkaniem, jakie ma doświadczenie?
Osobnym tematem, który zastanawiam na kolejny artykuł, jest to, że jąkanie nie jest tylko problem dziecka, ale też rodziców. Rodzice obarczają się poczuciem winy, dlaczego moje dziecko się jąka? Co źle zrobili? Przyczyn jąkania jest tak dużo, że rodzice nie zawsze mają wpływ na to jak ich dziecko będzie mówić. Jak jednak pisze, jest to osobny temat, który postaram się podjąć jeszcze w lipcu.
"Kiedy będę wyleczony z jąkania?” Gdybym zadał to pytania logopedzie usłyszałbym: - No cóż, w mojej pracy terapeutycznej, powiem, że będzie pan wyleczony z jąkania, w momencie, gdy uda się panu wyeliminować zacięcia w mowie. Potrzeba na to będzie mniej więcej roku ćwiczeń.
Identyczne pytanie, zadaje siedzącemu obok logopedy psychologowi. Z wyrazu jego twarzy mogę odczytać, że nie zgadza się on ze słowami przedmówcy – Nie ma pani racji – mówi psycholog. Jąkanie się to nie tylko zacięcia powstające na ustach. Gdy zakończy pani swoją pracę terapeutyczną.... – psycholog wzrok kieruje na logopedę - ...mogę zagwarantować, że pani pacjent po upływie kilku miesięcy znowu zacznie się jąkać. Aby wyleczyć się z jąkania się, nie trzeba pracować tylko nad mową, nad eliminowaniem zacięć. W pracy terapeutycznej należy skupić się przede wszystkim na emocjach, nad uwolnieniem pacjenta od strachu, który towarzyszy mu w mówieniu. Skupiając się tylko na samej mowie, robi się pacjentowi krzywdę. Mowa to nie tylko artykułowanie głosek, mowa oddaje nasz stan emocjonalny, pokazuje, jak się czujemy w danej chwili. W trakcie sesji terapeutycznej, niewiele będę się zajmował pana zacinaniem. Poproszę, aby opowiedział mi pan o swoim dzieciństwie. Potem zechcę porozmawiać z pana rodziną. A potem, jak już zdiagnozujemy problem, zaczniemy prowadzić właściwą terapię. Nie mogę panu zagwarantować, że po jej zakończeniu nie będzie pan już się jąkał. Ja ze swojej strony zrobię jednak wszystko, aby pozbył pan się obaw, jakie towarzyszą w mowie. Będę się starał aby nabrał pan pewności siebie i stał się niezależnym człowiekiem.
W momencie kiedy psycholog kończy swój wywód, do pokoju wchodzi starsza kobieta. Ma pomarszczoną twarz, siwe włosy, w jej głosie słychać jest rosyjski akcent. Zaczyna bić brawo – Całkowicie się z panem zgadzam. Nie jest pan specjalistą od jąkania, a jednak to co pan powiedział, oddaje sens terapii jąkania. Obawy, lęk przed mówieniem, chęć ukrycia jąkania się to korzenie jąkania. Pani logopeda, która na początku zabrała głos, zaproponowała aby przy drzewie przyciąć gałęzie. One odbiją, po jakimś czasie jeszcze bardziej się rozrosną i wtedy... – w tym miejscu starsza kobieta robi przerwę obracając się w moją stronę - ....pan znowu zacznie się jąkać. Oczywiście praca nad samą techniką mowy jest ważna, ale tylko samą techniką mówienia opartą na wolnym tempie jąkanie się jest bardzo ciężko wyleczyć. Można za każdym razem, kiedy jąkanie pojawia się wracać do wolnego tempa mowy, ale będzie to trochę przypominać, ciągłe cięcie odrastających gałęzi. Ja sama mogę panu zaproponować, aby aby obok gałęzi, spróbował pan wyciosać też korzenie drzewa. Nie będzie to praca łatwa, jeśli drzewo będzie duże, potrwa nawet kilka lat i będzie wiązać się z wysiłkiem.
Dodane przez gregory dnia czerwiec 20 2010 00:55:43 0 Komentarzy ˇ 10 Czytań |
To dzięki jąkaniu się
Jąkanie było jednym z moich największych przekleństw. Dzięki niemu, na zakończenie trzyletnich studiów dziennikarskich mogłem napisać reportaż - "Milczący problem". Tekst przypadł mocno do gustu prowadzącemu, który jest bardzo wymagający. Proponował mi już, że można by go wydrukować. Niewykluczone, że reportażem zdecyduje się wystartować w konkursie. Paradoks, reportaż powstał dzięki temu, że przez wiele lat jąkałem się. Miałem temat, temat, który czułem, temat który wywoływał we mnie duże emocje, temat, którego można szukać ze świeczką. Reportaż postaram się zamieścić na stronie. Za maksymalnie miesiąc bronię licencjat z dziennikarstwa, kończę pierwszy rok psychologii. Na psychologii jestem dzięki jąkaniu.
Na stronie brakuje aktualizacji, miałem i dalej mam gorący okres na studiach, ale nie mam prawa narzekać. Dziękuje jąkaniu, dziękuje jąkaniu, że kiedyś go doświadczyłem i dzisiaj mogę robić to co robię:)
Interpelacje w sprawie refundacji terapii jąkania przez NFZ
W ostatnich latach w Polsce pojawia się coraz więcej specjalistycznych ośrodków, które zajmują się leczeniem jąkania. Dzięki stosowanym w nich terapiom osoby dotknięte tą przypadłością, w znacznym stopniu mogą poprawić płynność swojej mowy. Sama chęć nie zawsze jednak wystarcza, ponieważ z podjęciem leczenia wiążą się duże, sięgające kilku tysięcy złotych koszty.
Strona nieco pokryła się się kurzem, nie pisałem na niej kilka tygodni, dlatego uznałem, że należy się z mojej strony kilka słów wyjaśnienia. Dopadł mnie niestety ciągły brak czasu, ale od razu wyjaśniam, nie oznacza to, że nie będę już więcej nic pisał na temat jąkania. Potrzebuje nieco czasu, aby wygrzebać się ze swoich codziennych szarych obowiązków. W tym roku jak pisałem na stronie zacząłem studiować drugi kierunek psychologię, na pierwszym dziennikarstwie piszę pracę licencjacką i przez to mam nieco więcej obowiązków. Nie jest jednak tak źle, ponieważ okazało się, że już dwa egzaminy z jednego kierunku na drugi będę miał zaliczone:)
Wspominałem jeszcze w październiku, że minęły już dwa lata od rozpoczęcia przeze mnie terapii jąkania. Dzisiaj mogę dopisać kolejne dwa miesiące. Jak mówię, jak się czuję? Myślę, że to drugie pytane jest najbardziej trafniejsze. Od ostatnich wakacji, nie odczuwam już dawnych obaw związanych z mówieniem i przez to mówię płynnie. Terapia działa, tak mogę to napisać, ale nie muszę już w niej opierać się na wolnym tempie, odpowiedniej technice. Nie, to już odepchnąłem nieco na bok i teraz polegam na sobie.
Dodane przez gregory dnia grudzień 28 2009 00:35:51 0 Komentarzy ˇ 57 Czytań |
Audycja w Radiu Lublin
22 października przypadł "Światowy Dzień Osób Jąkających się". Z tej okazji na antenie Radia Lublin wyemitowane zostały fragmenty rozmowy, w której Agnieszce Krawiec w audycji " Potrafisz" opowiadam jak u mnie wyglądało leczenie jąkania.
Dodane przez gregory dnia październik 25 2009 00:31:08 0 Komentarzy ˇ 202 Czytań |
Ogólnopolski Zjazd Osób Jąkających się
Dokładnie za miesiąc w Lublinie w dniach od 20 do 22 listopada odbędzie się Ogólnopolski Zjazd Osób Jąkających się. Hasłem przewodnim tegorocznych spotkań jest : „Integracja osób jąkających się w społeczeństwie”. Więcej informacji na temat programu zjazdu i warunków w nim uczestnictwa można znaleźć na stronie ostoja24.fora.pl.
Dodane przez gregory dnia październik 20 2009 21:39:19 0 Komentarzy ˇ 86 Czytań |
Dodane przez gregory dnia październik 20 2009 21:09:52 0 Komentarzy ˇ 98 Czytań |
Mała refleksja
W październiku mijają dokładnie dwa lata, kiedy zacząłem terapię jąkania. Przez ten czas przeżywałem wiele wzlotów i upadków. Dzisiaj w końcu od kilku miesięcy wydaje mi się, że jąkanie nie jest już dla mnie takim problemem jak kiedyś. Nie napiszę tutaj jednak, że jąkanie już mnie w ogóle nie dotyczy, bo to by się mijało z prawdą. Jąkanie dalej jest i będzie częścią mnie, wspomnienia jakie z nim się wiążą nadal są w głowie. Różnica jaka teraz u mniej jest polega na tym, że jąkanie nie napawa mnie już lękiem i przez to nie jest dla mnie groźne w mowie.
Pisząc słowo jąkanie, od niedawna traktuje je jako część tego co siedzi w psychice człowieka. Jąkanie to nic innego jak obawy, strach lęk, jakie pojawiają się w obecności innych ludzi. Eliminując je, nabierać coraz większej pewności siebie, w tym miejscu nawiąże do siebie – zacznie znikać i pewnym momencie może już całkiem nie przeszkadzać.
W terapii jąkania szczególnie na początku leczenia bardzo ważna jest technika jaką opracowała profesor Arutynian. Osoba jąkająca podpierając się nią praktycznie z dnia na dzień zaczyna mówić płynnie. Nieco wolniej, ale mowa nie wiąże się u niej już z dawnym stresem. Kij ma niestety dwa końce i opieranie się tylko na samym technice niesie ze sobą wiele niebezpieczeństw. Samo wolne mówienie nie wystarcza, aby pozbyć się obaw jakie wiąże się z mówieniem i z obcowaniem z ludźmi i jeśli w leczeniu zabraknie psychoterapii to bardzo ciężko osiągnąć pożądany efekt – spokój w mowie. Piszę to wszystko w telegraficznym skrócie, z racji późnej pory, ale chodzi mi głównie, aby pokazać na podstawie własnych doświadczeń, jak u mnie wyglądała terapia jąkania i co wydaje mi się w niej najbardziej istotne.
Dodane przez gregory dnia październik 11 2009 23:30:29 0 Komentarzy ˇ 98 Czytań |
Konsultacje w Lublinie
Istnieje duża szansa, że do Lublina przyjedzie Pani Beata Trojanowska – Legun z ośrodka leczenia jąkania Kołobrzegu. Od dzisiaj zbieram zapisy na konsultacje, które Pani Beata mogłaby udzielać dla osób z problemem jąkania w Lublinie. Więcej informacji na temat konsultacji można uzyskać pod numerem telefonu: 784-082-364 lub adresem e - mail grzesiekch86@gmail.com
Dodane przez gregory dnia wrzesień 18 2009 00:56:05 0 Komentarzy ˇ 91 Czytań |
Kolejne forum
We wrześniu ruszyło kolejne forum poświęcone jąkaniu. Jego adres to ostoja24.fora.pl/. Jak nazwa wskazuje jest to forum "Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Osób Jąkających się Ostoja".
Dodane przez gregory dnia wrzesień 17 2009 00:00:28 0 Komentarzy ˇ 107 Czytań |
Treści zamieszczane na stronie mają charakter czysto informacyjny, nie mogą zastąpić wizyty u specjalisty. Prezentuje je z punktu widzenia osoby która sama jąkała się.
